İlaçlar

Başlangıç düzeyindeki bir refü hastasının ilk tedavisi yaşam biçimi ve beslenme değişikliği olmalıdır. Hastanın yaşamında yapabileceği küçük değişiklikler yakınmalarda önemli düzelmeler sağlar. Buna karşılık, önlemleri almaya rağmen hastada sürdürülebilir bir rahatlık hali sağlanamıyorsa ilaç tedavisi başlamak gerekir.

Reflü hastalığının tedavisi için farklı etki mekanizmaları ve farklı etki dereceleri olan birkaç çeşit ilaç grubu vardır. Bunlar içinde en basitleri güvenli, ucuz ve en az yan etkiye sahip olan anti asitlerdir. Bu ilaçlar reflü olduğu anda alınır ve mide içindeki asidi nötralize edip yanmayı önler. Anti asitlerin eczanelerde farklı isimler altında satılan çeşitli örnekleri vardır. Reflü önlemede bir etkisi olmayan bu ilaçlar genel olarak acil durumlarda sıkıntıyı dindirmek için kullanılır.

Daha sık tekrar eden ve daha fazla yakınma oluşturan reflü durumlarında düzenli ilaç kullanımı ve semptomların olmadan önlenmesi gerekir. Reflü hastalığında kullanılan bir grup ilaç da, mide asit salgılamasını önleyerek yakınmaları ortadan kaldırır. H2 reseptör blokeri ve proton pompa inhibitörü ilaçlar en yaygın kullanılan ilaçlardır. Teorik olarak midenin hiç asit üretmemesi ve dolayısıyla reflü bulgusu olmamasını sağlar. Bu ilaçların istenmeyen yan etkileri ve maliyetleri gibi unsurlar uzun kullanımlarda gündeme gelmekte ve ilacın yararlılığını azaltmaktadır.

İdeal olanı tıbbi tedaviyi hastanın yakınmalarının tipine ve şiddetine göre düzenlemektir. Nadir reflü yaşayan hastalar için anti asitler yeterli olabilir. Bir porsiyon acılı Adana yedikten sonra yakınmaların olacağını bilen hasta, yemek öncesi bir tablet H2 reseptör blokeri ile sorununu geçiştirebilir. Reflü yakınmaları sık ve ağır seyreden hastalar için proton pompa inhibitörleri en uygun tedavi grubudur.

Tıbbi tedaviden olumlu yanıt alınması koşullarından birisi hastaya 24 saatlik pH ölçümü yapılmasıdır. Gün boyu yaşanan reflü ataklarının kaydedilip ertesi gün bilgisayarda incelenmesi sonucu hastaya özel tedavi protokolü hazırlanması mümkündür. Tedavinin bu şekilde kişiselleştirilmesi, tıbbi tedaviden alınan başarıyı yükseltecek ve daha az hastanın tedavisinde ameliyat gerekecektir.